Świat oczami Muminka - "Poczwarka" Doroty Terakowskiej

 

Autor: Dorota Terakowska

Tytuł: Poczwarka

Data pierwszego wydania: styczeń 2001

Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie

ISBN: 9788308053676

Adam i Ewa, bohaterowie powieści, żyją prawie jak w serialu. Mają po trzydzieści lat i starannie opracowany rodzinny biznesplan. Ład ich świata burzy pojawienie się córeczki, innej, niż oczekiwali. Mężczyzna i kobieta każde na swój sposób poznają to nowe życie. Między odrzuceniem a miłością kryje się niejedna tajemnica.

 Mam spory kłopot z oceną i recenzją tej książki. Z jednej strony, bardzo podoba mi się pomysł poprowadzenia większości narracji z perspektywy Myszki - dziewczynki z zespołem Downa, z drugiej - wykonanie mnie rozczarowało. Tak, wiem, że moja opinia o książce Terakowskiej nie należy do popularnych. Przejdźmy do konkretów. 

"Poczwarka" ma świetny początek. Pierwszych kilka stron sugeruje czytelnikowi, że może się spodziewać niesztampowej i wolnej od stereotypów historii. Niestety, oczekiwania rozwiewają się w okolicy setnej strony. Wraz z opisem kolejnych etapów rozwoju Marysi, pojawia się coraz więcej mylnych informacji i krzywdzących stereotypów. Być może był to stan wiedzy dostępnej we wczesnych latach dwutysięcznych, ale obecnie jest to powieść w pewien sposób szkodliwa. Sugeruję przeczytać powieść Terakowskiej na przykład w konfrontacji z programem "Down the road. Zespół w trasie".

Motyw biblijny, który na początku wydał mi się ciekawy, w późniejszym etapie dość mocno irytował. Wydaje mi się, że było go po prostu za dużo. Możliwe, że moje odczucie wynika z osobistych preferencji, jednak czytelnicy, którzy nie przepadają za napychaniem literatury motywami zaczerpniętymi ze Starego Testamentu, "Poczwarką" się rozczarują.

I zataczamy koło, bo zakończenie (około stu ostatnich stron) jest dobre. Balonikowi patetyzmu upuszcza się trochę powietrza i otrzymujemy zakończenie wprawdzie wzruszające i ckliwe, ale pasujące do całej fabuły.

Plusem jest język, który czyta się płynnie i szybko. Styl autorki jest specyficzny, ale przyjemny w odbiorze. 

Czy polecam? Zostawię to do Waszej oceny. Ja daję "Poczwarce" 3,5 na 5 gwiazdek. 

Podsumowanie 2019 roku - najlepsze według Recenzji na co dzień

Paradoksalnie to był trudny, ale też bardzo dobry rok. Gdy to piszę na profilach bloga na Facebooku i Instagramie jest Was łącznie ponad 900! Jeszcze chwila, a dobijemy do 1000 :) W tym roku rozwinęły się także współprace z wydawnictwami (szczególne podziękowania należą się tutaj Filii i Muzie). To te wydawnictwa jako pierwsze uwierzyły, że malutki na początku roku blog ma szansę być opiniotwórczym.

To również dobry rok prywatnie pod pewnym względem. Na razie nie mogę napisać Wam nic więcej na ten temat, ale myślę, że o efektach przekonacie się jeszcze w tym roku ;) A teraz najważniejsze: co mnie zachwyciło w 2019 roku? Miejsca na liście są przypadkowe.

Kent Haruf, Nasze dusze nocą (Wydawnictwo Literackie)

Najkrótsza powieść w tym zestawieniu jest też ostatnią książką autora. To ciepła, pełna wyważonego humoru powieść o schyłku życia dwojga ludzi, którzy odkrywają, że starość nie musi być samotna. Polecam z całego serca również film. Więce4j przeczytacie tutaj: 

https://recenzjenacodzien.blogspot.com/2019/02/ciepa-madra-opowiesc-o-nietypowej.html

Helen Hoang, Więcej niż pocałunek (Wydawnictwo Muza)

Lekka wakacyjna obyczajówka z nietypowym wątkiem. Dosłownie zakochałam się w stylu autorki i niecierpliwością czekam na polskie wydania kolejnych jej powieści, Uwaga: wciąga od pierwszych stron!

Więcej o tej powieści pisałam tutaj: https://recenzjenacodzien.blogspot.com/2019/05/uwaga-miosc-na-horyzoncie-wiecej-niz.html

Alex North, Szeptacz (Wydawnictwo Muza)

Naprawdę dobry thriller z elementami grozy i kryminału. Polecam szczególnie na długie zimowe wieczory! Więcej przeczytacie tutaj: https://recenzjenacodzien.blogspot.com/2019/11/szeptacz-alexa-northa-najlepszy.html

Sarah A Denzil, Morderczyni (Wydawnictwo Filia)

Autorka jak zwykle nie zawodzi. Powieść jest początkiem mrocznej, psychologicznej serii. Ja z niecierpliwością czekam na kontynuację, która pojawi się niebawem. Moją recenzję znajdziecie tutaj: https://recenzjenacodzien.blogspot.com/2019/04/jak-bardzo-komus-zaufasz-morderczyni-s.html

Krzysztof Bochus, Lista Lucyfera (Wydawnictwo Skarpa Warszawska)

Świetnie napisany thriller nawiązujący do architektury, malarstwa i literatury. Jeden z lepszych portretów psychopaty w literaturze polskiej. Kontynuacja tuż za rogiem. Link do recenzji:  https://recenzjenacodzien.blogspot.com/2019/04/psychopatyczny-seryjny-morderca-na.html

Grzegorz Kalinowski, Gra w oczko (Wydawnictwo Skarpa Warszawska)

Sportowy kryminał, opowiadający o mrocznych zakamarkach polskiej piłki nożnej. Specyficzny humor i wartka akcja. Coś dla fanów gatunku. Więcej przeczytacie tutaj: https://recenzjenacodzien.blogspot.com/2019/04/materiay-wydawcy-autor-grzegorz.html

Ciepła, mądra opowieść o nietypowej relacji, czyli "Nasze dusze nocą" Kenta Harufa

Zdjęcie pochodzi ze strony wydawnictwa

Autor: Kent Haruf
Tytuł: Nasze dusze nocą" (tytuł oryginału: Our Souls at Night)
Tłumaczenie: Hanna Pasierska
Data polskiej premiery: styczeń 2019
Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie

ISBN: 978-83-08-06815-1

Addie i Louis to samotni, owdowiali siedemdziesięciolatkowie, mieszkający w niewielkim miasteczku. On ma córkę, ona syna i wnuka. Ma także dom, a w nim duże łóżko, w którym co noc kładzie się sama. A przecież noce są najgorsze… Pewnego razu postanawiają spędzać je wspólnie. Nie chodzi im o seks, ani nawet romans. Chodzi o doskwierającą samotność. Wieść o tym dziwnym związku szybko rozchodzi się po okolicy. Jak zareagują najbliżsi? (opis ze strony Wydawnictwa Literackiego)

Kent Haruf, wiedząc, że umiera powiedział do żony: "Mam pomysł. Napiszę książkę o nas." Zwykle pisanie powieści zajmowało mu co najmniej sześć lat, tym razem książka była ukończona już po czterdziestu pięciu dniach. Zmarł w domu. Do ostatnich chwil pracował nad dokończeniem historii.

Wzruszające, prawda? Powieści obyczajowe nie należą do mojego ulubionego gatunku, jednak gdy tylko zobaczyłam zapowiedź wydawniczą "Naszych dusz nocą", wiedziałam, że muszę ją przeczytać. Nie zawiodłam się.

To ciepła, romantyczna i dojrzała opowieść o miłości, przyjaźni i zaufaniu. To symboliczna definicja dojrzałego związku opowiedziana z wrażliwością i humorem. To powieść, która daje nadzieję na to, że szczęście nie jest ograniczone przez metrykę, a w jesieni życia nie musimy czuć się samotni. To wreszcie historia o skomplikowanych relacjach rodzinnych i próbie ich naprawy. Addie można pozazdrościć odwagi, Louisowi - taktu.

Sięgnijcie po tę książkę, bo naprawdę warto Nie jest jednowymiarowa. Choć objętościowo niewielka (niecałe 200 stron), to zawiera w sobie duży ładunek treści, pozostawia czytelnikowi spore pole do interpretacji. Jest luty, a ja już mogę zaryzykować stwierdzenie, że to jedna z ważniejszych pozycji wydanych w tym roku!

Całkiem dobra jest też ekranizacja prozy Harufa wyprodukowana przez Netflix. Główne role zagrali: Jane Fonda I Robert Redford - ta para mówi sama za siebie! Serdecznie polecam jako uzupełnienie lektury.